Model

Het model showt voor u hetvolgende:

beenverwarmers van de zus (het was echt berekoud, die zaterdag in januari)

skibottekes (maatje 22, mega-schattig!)

dikke winterfrak (maat 86, op de groei gekocht, maar de groei is niet zo spectaculair)

rode kikkid-muts (een beetje artifarti scheef gezet)

Locatie: speeltuin in het citadelpark op een berekoude zaterdagmiddagseppe kou

Licht

20150215_121217Het licht in mijn leven, de 3 grootste schatten op een zalige zondagmorgen. Chocoladecroissant en boterkoek van de bakker, versgeperst pompelmoessap en nadien naar de stad. Kuieren, bloemen kopen, flaneren, terrasje doen, naar de beestjes gaan kijken, gids spelen voor de oudste, achter de kleinsten crossen. En de zon op onze bleke velletjes, zalig!

Meterke

Mijn kleine oma, meterke wordt volgende zomer 90 jaar. Wat zou ze denken als ze in de spiegel kijkt? Hoe oud voel je je als je bijna 90 bent? Kijk je dan raar op van dat spiegelbeeld omdat je je in je hoofd 75 voelt? Wat denk je van al dat jonge geweld om je heen op familiefeesten? Gaan we niet te snel? Word je niet kwaad als ze jou betuttelend toespreken? Wat vind je van ons, als ouders? Wat zou jij gedaan hebben in onze plaats?

Veel dingen die ik me soms afvraag…

Eén ding weet ik wel zeker…je geniet van je achterkleinkinderen.

meter

Deze blog bestaat 6 jaar

Deze blog bestaat 6 jaar.
Ik schreef hier 647 stukjes en jullie reageerden 1190 keer. *
Op een dag kwamen hier zelfs 690 mensen kijken.
Voila, dat was het heel in het kort.

En nu iets uitgebreider?

2008
De roze wolk, zoals Soetmin het zo schoon zegt; een fluoroze wolk die bijna pijn doet aan uw ogen. Ik wil het van de daken schreeuwen wat voor schoon, fantastisch, slim kind ik heb. Mijn maten hebben hier geen oren naar, wij zijn immers de eersten met een baby. Ik wil een plekje om ongegeneerd te kunnen stoeven over mijn kind.
Mijn zus heeft al een blog en geeft mij een spoedcursus wordpress.
Wie mijn gestoef niet wil horen, die moet hier maar niet komen lezen.

2009
Roze wolk, ik vertel over elke scheve scheet die Anna laat.
Ik ben het nu een beetje sarcastisch aan het neerpennen, maar wat een fantastisch avontuur is kinderen krijgen toch. Exact hoe An het ooit zei.
Ze gaat voor het eerst naar de creche en ik bleit mijn ogen uit, op de tram, op weg naar mijn eerste vergadering in maanden.
Op het einde van het jaar schrijf ik enkele maanden niks, ik was van de roze wolk gevallen en dat deed zeer.

2010
Ze is een actieve peuter die de wereld ontdekt. Maar zo geestig! Ze begint te praten, ook heel tof. Iedereen begint te vragen:”En? Nog geen tweede?” Ik heb soms zin om keiluid te roepen:”Waar moeide gij u mee?!”

2011
Ik verander van werk en heb er nog geen miliseconde spijt van gehad. Mijn manager op mijn vorig werk wist ergens wel dat ik een kind had, mijn huidige manager heeft een dochter van een maand jonger. Fantastisch!
Op 6 juni gaat ze voor het eerst naar school. Weet zij veel dat twee jaar later haar broer wordt geboren op exact dezelfde dag. Ik ook niet, trouwens.
Haar vader en ik brengen haar naar de klas van juf Sophie. Ik bleit opnieuw. Ja, ik ben nen echten bleiter geworden, de laatste 6 jaar.

2012
We willen nog een kindje. En in september hou ik een positieve zwangerschapstest vast. Joehoe!
Minder joehoe zijn de verbouwingen die dan net van start gaan. De benedenverdieping in ons huis is gewoon aarde, kattestront, buizen, poutrels en stielmannen-die-niet-afkomen. Ik doe mijn afwas in bad en vind dat eigenlijk alleen de eerste 2 dagen (van de 4 maanden) charmant.
Ik geef over, ik geef over en ik geef over. Ik schrijf niet zoveel, ik ben ontzettend moe en val ‘s avonds in de zetel in slaap.

2013
Seppe wordt geboren. Ooh, terug een boeleke. En het heeft een piemeltje!
Na amper een maand, is het zomervakantie en ben ik 8 weken thuis met 2 kindjes. Intens. En ook schoon.
In november gaat de kleinste naar de creche en de oudste naar de derde kleuterklas. Zoef, wat gaat het snel.

2014
Er komt interactie tussen mijn spruiten en mijn melig moederhart draait overuren.
Anna begint met haar ogen te draaien en zegt dingen als “dat is zotwijs, jong”. Seppe zegt mama, papa, Anna en poesj.

2015
Ik ga vaker proberen bloggen en terug wat meer foto’s maken. U hoort nog van ons. (Met de nieuwjaarswensen kwamen ook de “En een derde vandejaar?”. Ik antwoordde steeds met een glimlach “Misschien…”)

*zo voor de lol…laat je weten hoe lang jij al meeleest? Reageerde je al eens of wordt deze keer de allereerste keer?

Pamper

Anna was overdag droog rond haar 26 maanden. Dat ging erg vlot, dus.
Droog worden ‘s nachts, daar was geen haast bij, vonden we. Ze werd drie, vier en ze sliep nog steeds met een pamperbroek. We probeerden enkele keren, maar zonder succes. De laatste keer toen ze 5 was. Die nacht stond ze plots in tranen naast mijn bed:”Ik heb in mijn bed geplast, het lukt niet, mama”. Ik trok haar bij mij in bed, dicht bij mij en we borgen de zindelijkheidplannen op.
Een paar weken geleden, zo rond haar 6de verjaardag, was ze er plots wel klaar voor. Ochtenden op rij toonde ze een droge pamper. Ik zorgde voor een zindelijkheidlasagne (hoeslaken, beschermer, hoelaken, beschermer) en ze sliep nachten zonder pamper aan haar 6jarige kont.
Geen enkel accident!

image