Sinterklaas

image

Losse bedenkingen, gedachten, uitspraken over Sinterklaas.

* “Sommige kindjes geloven niet in Sinterklaas, he, mama?”Huh?
“Waar heb je dat gehoord?”
“Gewoon, op school. Ik geloof dat wel, hoor”
Onwrikbaar geloof, hier.

* Ze schreef haar brief zo ruim vooraf dat we ook gratis en voor niks inspiratie kregen voor haar verjaardagcadeau; een eigen fototoestel.

*Ik vind die brief keischattig. Hij blijkt telkens te klein voor haar wensen en ze plakt er dan maar een stuk aan. Én ze vraagt ook dingen voor haar broer. ♡

* Dit jaar brengt de goedheilige man twee tickets voor de afscheidstournee van K3, een boek over uitvindingen, een dvd van Free Willy, gekleurde plakband en een mysterieus dino-ei. Voor Seppe brengt hij een werkkostuum, omgebouwd tot brandweerpak, een helm, een brandblusser, dvd van Brandweerman Sam en een boek uit de Annareeks.

* Als ik ooit het Grote Geheim ga moeten uitleggen, ga ik aan Katrien van kindjes.net denken. De Sinterklaasgedachte ( het graag geven, genieten van genieten vs het krijgen van speelgoed)

Bril

image

Kind en gezin test tegenwoordig de ogen van de opgevolgde baby’s en peutertjes. Met een soort van pistool-met-gezicht. Seppe kreeg al twee keer een soort van waarschuwing en ik kreeg de raad om een oogarts te bezoeken.
De eerste keer negeerde ik het, de tweede keer knaagde het. En ik maakte een afspraak.
Hij was superflink, legde zijn kinnetje in een groot machien, keek naar lichtjes en benoemde de figuurtjes waar de dokter naar vroeg.
Seppe blijkt astymatisme te hebben. Net als bij zijn beide ouders zijn zijn oogbollen niet perfect rond, maar eerder ovaal. Voetbal versus rugbybal.
Hij draagt zijn bril intussen een kleine maand en houdt hem overwegend aan. Af en toe vliegt het ding daar, maar meestal staat hij op zijn neus. Het moet zijn dat het hem echt wel voordeel oplevert.
Het is goed mogelijk dat zijn ogen/zijn hersenen zich nog aanpssen en daardoor de nood aan een bril verdwijnt.
Aanvankelijk vond ik het erg grappig om hem zo te zien, vervolgens een beetje zielig en nu vind ik het raar zonder.

Ah, en hij ziet er zo een braafken uit. Moehaha, schijnt bedriegt :-)

Varkentje

Gewoon omdat ik nooit wil vergeten wat voor klein varkentje je bent, kleine, lieve Seppe van me.
Gewoon om eens boven te halen als je zelf een 2,5jarige in huis hebt.

Douchegordijn kapotgebeten en dan maar verder in stukken gescheurd.
Groene stift op muren die enkele dagen tevoren in het wit waren geschilderd.
Naar een plas water lopen en er keihard in stampen.
Jezus te pas en te onpas een duw en kneep geven.
Je vader zijn bril van zijn gezicht meppen.
Keihard aan je zus haar haar trekken.
Je bril wegkeilen.
Terwijl ik bel een ganse wc-rol afrollen, doorheen de hele keuken.
Niet in bad willen.
Niet uit bad willen.
Tegen mijn benen schoppen.
Met je loopauto over mijn tenen rijden. En nog eens. En nog een laatste keer.
Niet onder de indruk zijn van dreigementen.
Uit de hoek wandelen.
Wegkijken als ik je onder je voeten geef.
Niet willen opruimen, zelfs niet als ik meedoe.
Zelfs niet als ik je hand pak en naar een blokje ga.

Kleine, lieve, vermoeiende hooligan.

Zonsondergang

We namen deze vakantie onze spruiten mee voor hun eerste zonsondergang ooit. We namen een picknick-deken mee en een zonnenbril. De Man had vooraf al een tof plekje uitgekozen.

Eenmaal we boven op de heuvel waren, genoten we van het uitzicht.

20150720_204014

Toen ik nadien terugwandelde naar de camping met Seppe op mijn arm, begon ik aan een uitleg op peutermaat over de zonsondergang.

“Het zonnetje heeft de hele dag geschenen.”

ja, zuchte hij.

Het zonnetje is moe

Ja

Het zonnetje gaat slapen.

ja

Is Seppe ook moe?

NEE!

En dat is pertang een marketingtruuk. Je laat de andere telkens “ja” antwoorden op triviale vragen. En als dé vraag komt, gaat die fel geneigd zijn om ook “ja” te antwoorden. Dat werkt dus niet bij Seppe Baele van 25 maanden.

Middagdutjes als het 35° is

Begin er maar aan, aan middagdutjes afdwingen als het buiten 35° is. Seppe ging wegens diezelfde “chaleur” ’s avonds pas rond 21u slapen. Hij was daardoor ook wel later wakker, zo gemiddeld rond een uur of 8. Maar dan nog had het mannetjes zijn middagdutjes hard nodig.

Gelukkig had ik het megacompacte reisbedje van Deryan ook mee. Seppe en zijn vader verhuisden in de namiddag naar een rustig plekje in de schaduw. De vader deed eerst alsof hij ook zou slapen en eenmaal de zoon naar dromenland was, zette hij zich een boek te lezen.

Seppe had vaak niet meer aan dan een pamper of eventueel nog een bodietje, maar zweten deed hij sowieso.

Na een middagdut van enkele uren hadden wij terug een tof kindje. En wij hadden ook even kunnen rusten of lezen. Win-win!

20150724_164346 DSC04637DSC04687

Ijsjes

De woordenschat van onze zoon van 25,5 maand ging er deze vakantie met rassche schreden op vooruit. Oostenrijk 2014 zette hij zijn eerste pasjes, Ardeche 2015 sprak hij plots heelder verstaanbare zinnen.

Seppe peeltuin. Daaag, mama.

Seppe grote wembad.

Anna visjes vangen?

Papa naartoe?

Om maar een paar voorbeelden te noemen. Maar de klassieker deze vakantie was toch wel “Ijsje eten, mama?’

20150716_170809 20150723_205506 DSC04412Als zijn ijsje op was, begon hij te bedelen naar het mijne. Ah, ja, hij bijt van zijn ijs en zo is dat in ne wip op. Ik geniet rustig van een cornetto en doe er veel langer over. Maar no way dat hij dat lekkerste stukje cornetto kreeg. Dat stukje met veel chocolade. MMMmmmm…