Paardjes rijden

We gingen op reis naar de Bourgongnestreek. Al maanden checkte ik af en toe het weer in die mooie Franse wijnstreek.

Altijd beter dan hier. Tot we daar toekwamen en het daar regende, opklaarde, regende, opklaarde, regende, regende, regende. Misschien viel er wel een ietsiepietsie minder water uit de lucht dan in België en was het strikt genomen ook wel beter dan in België…

Voor de allereerste keer in ons 12-jarig campingbestaan, waren we blij dat er op de camping animatie was. Niet echt animatie voor ons (bespaar mij daarvan!), maar activiteiten voor onze dochter. Zo kwam er op een avond een clown optreden. Een andere keer kwamen er ’s ochtends enkele tieners van de plaatselijke manège met 4 pony’s het terrein op. De kinderen konden voor 1€ een ritje maken. “Ach kom, waarom niet”, dachten we. We waren niet alleen: zo’n 100 andere kinderen hadden er ook wel zin in. Wij kregen nummertje 96. We lieten het niet aan ons hart komen en wachten geduldig onze beurt af.

Toen het Anna’s beurt was, straalde ze. Op.een.echt.paard!

 

 

Kamperen met een kind

’t Is niet omdat mijn 10-delig reisverslagje gedaan is dat ik niets meer mag schrijven over reizen, hé. Vandaag een postje over kamperen met een baby/peuter.

Mijn Lief en ik, wij kamperen al sinds we elkaar kennen. Eerst in de Ardennen, op festivals, later in Normandië, Corsica, de Provence, Spanje, Italië,… We houden allebei erg van dat buitenleven, dat gezellig boeken-lezen met een gaslampje ’s avonds, ontbijten buiten, koken in openlucht,.. We zijn gestart met een geleend iglotentje en jaar na jaar kochten we kampeeruitrusting bij; een tafeltje, twee stoelen, twee zetels, gasvuurtje, lampen,… Toen we in het voorjaar van 2009 onze jaarlijkse reis planden, wisten we niet goed hoe we het zouden doen met onze nieuwste aanwinst: een baby. Een baby die dan 8 maanden zou zijn. Aanvankelijk zouden we een huisje huren. Dat leek makkelijker. Hoe dichter de zomervakantie kwam, hoe meer we twijfelden, tot we tenslotte beslistten om tóch met de tent te gaan.

We kochten een grotere tent, een familietent. In mijn hoofd begonnen zich lijstjes te vormen met dingen die we zeker zouden nodig hebben met een kind erbij.

Eten

Flessen, poedermelk, flessenborstel, babylepeltjes, potjes, Milton-tabletten om eventueel in koud water te steriliseren, flessenverwarmer, kinderstoel (bijzonder plaatsbesparend en goedkoop ding te koop bij Ikea), potjes Olvarit als er eens niet vers zou kunnen gekookt worden, potjes fruitpap als het eens niet mogelijk zou zijn om een verse fruitpap te maken.

Slapen

Rogerke en reserve-Rogerke, slaapzak en reserve-slaapzak, massaal veel tuutjes, reisbedje (ook handig en weinig-plaatspakkend ding), fleecedekentje, katoenen dekentje.

Op stap

Framerugzak, maxi cosi, draagdoek en plooibuggy.

Verzorging

tetradoeken, aankleedkussen, vochtige doekjes, voorraadje pampers, washandjes, verzorgingsproducten, opblaasbaar babyzwembadje uit de Hema om haar buiten te wassen

Allerlei

Doos met speelgoedjes, zeil om op te spelen, zwempampers. Dit jaar ook een fietsje en boekjes.

Veel gerief, maar niet onoverkomelijk. Ik denk dat er veel zaken zijn die je ook zou meenemen als je met een klein kind naar een huisje gaat of in een hotel logeert.

Eenmaal ter plaatse was het dat eerste jaar ook wel wennen. Vakantie had tot dan toe synoniem geweest voor luieren en lezen, sporten, cultuur waar en wanneer we maar wilden. Dat wordt anders met een kind, ook als je dat kind overal mee naartoe neemt en als dat kind dutjes doet in de buggy. Je leeft nóg trager. We hadden beiden een stapeltje boeken mee en lezen deden we in shiften of als ze sliep. Dat je vakanties veranderen met de komst van een kind, zal ook wel in huisjes of hotels zo zijn.

Wij vonden -voor ons- kamperen nog steeds de beste optie. Maar iedereen moet daar vooral zijn goesting in doen. Hoe gaan jullie op reis met de kinderen?