Versje (+ gebaren)

Handjes klappen

 

Neusje pakken

 

Oogjes toe

 

KIEKEBOE!

Advertenties

Stil

Ze is voor het eerst in weken naar de kreisj.

Niet dat ze het erg vond, hoor. Ik vertelde gisteren dat ze nog 1 keer moest slapen en dat ze dan al haar vriendjes en Cynthia terugzag. Even later maakten we een frisse avondwandeling en toen we terug thuiskwamen, begon ze te huilen. “Anna, kreisj…”, zei ze met schokkend stemmetje.

Niet dat ik het erg vond, hoor. Plafonds schilderen en venstenbanken in een kleurtje steken, is nu eenmaal handiger als er geen prutsende peuter aanwezig is.

Maar stil dat het hier is, stil.

Of zoals Wouter Deprez het ooit eens zei: Stil in huis is stiller dan toen jij er nog niet was.

Appeltjes

  • gewoon omdat we niet zouden vergeten dat dit haar eerste versje ooit was.
  • gewoon omdat ik er eerst geen woord van verstond (behalve “appeltje, appeltje”)
  • gewoon omdat ze het zo plechtig en serieus kan opzeggen
  • gewoon omdat ze het voor een publiek zó stil opzegt dat je bijna niks hoort
  • gewoon omdat ze het soms heel spontaan tegen zichzelf vertelt

 

Appeltje, appeltje

Geel, groen of rood (zij zegt heel, hroen, hrood)

Ik pak je vast met beide handjes

Kijk eens naar mijn witte tandjes (met wijsvingertje naar haar tanden)

’t Doet geen pijn

Omdat jullie appeltjes zijn.

 

Merci, Cynthia.

Vlieg

Serieus, zou u echt geen vlieg willen zijn soms?

Als uw bazen uw evaluatiegesprek voorbereiden? Of als u een roddelend gezelschap dan uiteindelijk toch verlaat? Of als uw Lief aan het werk is en ge hem graag eens in actie zou zien?

Of als ge uw kind afzet aan het poortje van de Kreisj, het jasje weghangt en uw dan omdraait om te gaan werken?

Ik wel. Op al die ogenblikkken zou ik een vlieg willen zijn. Zo een kleintje dat gewoon heel stil blijft zitten. En kijkt. En luistert.

Voor het Kreisj-vlieg-verlangen is er nu een oplossing. Anna’s superverzorgster Cynthia neemt foto’s! En ik heb die gekregen op een usb-stick. Zo gaat dat tegenwoordig, moderne kreisj en moderne mama enal.

Net zoals thuis. Boke open en choco aflekken.

Hé, een hogehakschoen in't klein...

Jarige Anna op de speciale stoel

Jarige Anna op de speciale stoel

Grote Peuters

En dan bedoel ik niet Bart Somers, de reuzekleuter.

Neen, mijn scheetje, mijn spook, mijn schetepaté, mijn meisje gaat morgen naar de groep van de Grote Peuters in de kreisj. Vrijdag is ze exact 22 maanden en ergens tot in juni volgend jaar zal ze dus in die groep zitten. Ze zal er leren om nog zelfstandiger te worden, nog meer te knutselen, nog meer op het potje te gaan, etc. Ik ben benieuwd.