Mijmeringen over snit en naad

Bedenkingen:

Als kind vond ik het het ronduit schaamtelijk om in een pull rond te lopen die mijn moeder had gebreid. Was ik blij dat ze niet wilde/kon naaien, dat was zo mogelijk nog schaamtelijker, zelfgemaakte kleren.

Een jaar geleden had ik nog nooit van het Stoffenspectakel gehoord.

De naailessen in het volwassenenonderwijs zijn compleet volzet, al maanden vooraf.

Mijn mama wil graag haar breitechniek bijschaven. De lessen in Aalter (= den buiten) zijn afgelast wegens te weinig geïnteresseerden, de lessen in Gent (= stad) zijn volzet.

Naaien en breien en haken is hipper dan ooit. Zullen onze kinderen het ook schaamtelijk vinden? Moeten we wachten tot onze dochters kinderen hebben die het dan weer hip zullen vinden?

Mijn volgend postje: een fotoverslag live vanop het stoffenspectakel in Gent.

Flockerdeflockerdeflock

Naaien, stofkes en patronen laat ik over aan mensen die daar weg mee kunnen. Maar flocken, dat leek mij nog haalbaar.

Hoe ging ik te werk?

1. Ik kocht een goedkoop effen t-shirtje in de Hema

2. Ik zocht op het internet naar een tekening die Anna zeker leuk zou vinden. Gezien haar paardenobsessie tegenwoordig, leek een “paadje” evident.

3. Via Caroline en Meisjesmama vond ik een heleboel tekeningen.

4. Met de handleiding van Miestaflet werd het helemaal een makkie.

5. Het resultaat is een uniek T-shirtje, een moeder die zich bijzonder creatief voelt (terwijl het echt niet veel voorstelt), een papa die het eigenlijk feitelijk nog wel wijs vond en een dochter die morgenochtend niet zal kunnen zwijgen “Paadje, mama, paadje, mooooi”.

Give Away

Ik-die nooit iets win- heb iets gewonnen. En wat voor iets!

Een tijdje geleden reageerde ik op de give away van Prutsen.

Ik schreef: “Dat schortje is prachtig! Ook het smockkleedje is heeeeel mooi. Mijn dochter is een maandje en een week ouder dan kleine Pruts, maar heeft jammer genoeg geen mama die goed overweg kan met naald en draad. Ik doe graag mee met de wedstrijd!”

Ik hoopte zo erg dat ik ging winnen, maar 69 reacties waren er wel erg veel. De kans was toch wel erg klein, hé.

Maar neen, enkele dagen later publiceerde Prutsen dat ik gewonnen had. Er werd wat hen en weer gemaild en ik mocht mijn voorkeur voor model en stofje en stijl doorgeven. Echt waar, ik vond het de max. Curieus dat ik was!

Vorige week zat er een pakje in de bus. Een mooi pakje met een nog mooier kleedje. Het is de goede maat en ons meisje staat er beeldig mee.

Bedankt, Prutsen!

Wijze site

Ik heb een wijze site ontdekt: Simply colors.

Omdat er tegenwoordig nogal wat baby’s worden geboren en omdat gepersonaliseerde kadootjes wijs zijn, heb ik er ’t een en ’t ander besteld.

Afbeelding 386

Dit is voor een versgeperst kindje dat een geboortekaartje had met verwijzingen naar een kleine prins.

Afbeelding 387

Dit is voor de grote broer van Bram, de 2-jarige Ward. Ward krijgt ook een kadootje omdat het niet leuk is dat die kleine bleitende baby alle kado’s en aandacht krijgt en hij niet.Ward is helemaal wild van vrachtwagens, tractoren, etc.

Afbeelding 391

Dit is een piezema voor kleine Mateo die zondag zijn eerste feestje organiseerde.

En ik heb ook een kleedske laten maken voor Juffrouw Baele, maar dat krijgen jullie wel eens te zien.

Ah, en als jullie eraan denken om er ook eens te bestellen, bedenk dan dat het  zéér grote maten zijn. Het jurkje maat 74/80 komt tot Anna’s enkels. ’t Is te hopen dat ze nog wat groeit.

Kleedje

Op Anna’s geboortelijst stonden enkele kleedjes voor deze zomer. Ik nam ze in maatje 74 en vond ze gigantisch groot als ik naar mijn mini-Anna keek. Maar dat platte babietje is gegroeid en verzwaard en past tegenwoordig prima in het kleedje dat ze van Ilse en Silvia kado kreeg. Merci!

DSC_3550

papa's kientje (2)

DSC_3553