De hond is een beetje kapot

Dat is de titel van het derde boekje van Wouter Deprez, over zijn zoontje.
Ik leende de boekjes al verschillende keren uit aan moeders met kleine kinderen, het zijn echt pareltjes, zijn gedichtjes en verhaaltjes.

Eentje is mooi toepasselijk op Anna.
Ik veranderde broer in zus.

Ja dochter

Na al die deuren die opengingen
     Alles mogelijk
     Alles ontdekken
     Alles kunnen zijn

Een eerste deur die voor je dicht is

De kleine zus zul je nooit zijn

Altijd de grote zus
Altijd diegene die beter had moeten weten
Altijd diegene die toch al groot genoeg is om
Altijd die de kleine de hand boven
Het hoofd houdt

En ook
Altijd diegene die denkt: in mijn tijd

Zoals je nu al staat te kijken

Zo lang aan de borst
Dat zou in mijn tijd niet waar geweest zijn.

Kinderpraat

We wandelen op straat en zwaaien naar de overbuurvrouw.
Goed luid vraagt ze” Mama, is Monique eigenlijk een man of een vrouw?”
Ik heb zelden sneller de voordeur opengeduwd en de kinderen binnengewerkt als toen.

~~~

De verzorgster in de creche geeft met een pakje voor moederdag en fluistert in Anna’s oor wat er in zit.
Anna wil met persé een tip geven.
Ik wil niet.
Ze blijft aandringen.
MAMAAAA…HET HEEFT BLAADJES EN IS GEEN BOOM.
:-)

Zand

Voor het eerst in het zand…
Op een mooie lentedag in de speeltuin.
Een handjevol pakken en door je vingers laten glijden. Wrijven met je beide handen op de grond. Met je tenen wroetelen. Eens proeven.

DSC_6960

Eur oar

Ze wil van geen knippen weten. Een tof kort meisjeskapsel zou toch niet mis zijn.

Het zou de vele “aaaaah, dat doet zeer” en “stop met kammen” en “AAAAAAARGH” verminderen. Natuurlijk zou ik naar de kapper kunnen stappen en de hele boel kortscheren, maar wie wordt daar gelukkig van?

Meer dan puntjesknippen gebeurde er nog niet, vijfenenhalf jaar lang.

DSC_6925