Draagzak

Ik schreef het al eerder dat ik zwaar fan ben van kindjes dragen. Neen, niet op je arm; een kilo of tien, dat voel je snel.

Neen, in een draagdoek of draagzak. We mogen de ergobaby van een buurvrouw lenen en het was een schitterend idee om het ding ook mee te nemen op reis.

Dit jaar trokken we naar Oostenrijk, voor een echte berg en wandelvakantie. Seppe zat hoog en droog, keek rond of viel gewoon in slaap. Soms op onze buik, soms op onze rug.

20140725_115113 DSC_7678 DSC_7680 DSC_7716 DSC_8001 DSC_8007 DSC_8044

Advertenties

Tricot slen

Toen Anna enkele weken oud was, gebruikten we voor het eerst de tricot slen. Als een klein kikkertje zat ze zich bij ons terwijl we toertjes rond de livingtafel wandelden.

Later probeerden we het buik aan buik, met de beentjes eruit. Een zalige houding; net één blijvend durende omhelzing.

Toen haar rugje wat steviger werd, stapten we ook enkele keren rond met haar gezichtje naar voren.

En vorig weekend probeerden we iets nieuws; op de rug (met hulp). Het was erg lang geleden dat ik de tricot slen had bovengehaad. De ring sling neemt immers veel minder plaats in en is veel sneller aan en uit. Ik moet toegeven; het was een aangename herontdekking. Omdat je de schouderdelen erg breed kan maken en omdat het echt tricot is, voelde ik niks snijden of snellen. Anna vond het ook leuk. Ze kriebelde in mijn nek en we lachten.

Draagdoeken

Jaja, ik heb me vandaag een tweede exemplaar aangeschaft. Een ringsling. Een eenvoudig stuk katoen met 2 ringen.  De tricot slen is best wel warm met al die extra laagjes. En de stof van de tricot slen rekt ook heel erg. Anna weegt intussen meer dan de 3,065 kg van bij haar geboorte (’t zou spijtig zijn natuurlijk ) en ze zakt naar beneden in de tricot slen. Ze wriemelt ook meer, moet ik eerlijkheidshalve toegeven.

Nieuwe draagdoek dus. Gezien bij Lien en Mm Zsazsa. Bij Monsters with an attitude heb ik vandaag een groene gekocht van Dharitri.

Licht en luchtig! Geen knopen, geen meterslange stof! Rap erin, rap eruit!  Ik ben verkocht.

Anna en Nele ringsling

pakje Anna

 

slapende Anna

Draagdoek

De draagdoek blijft de max. Op het feestje vorig weekend nogmaals bewezen. De hele tijd in de maxicosi blijven zitten is niet echt leuk voor Anna. Beeldt het je in; zicht op benen, voeten en knieën. Af en toe een volwassene die zich geheel onverwachts bukt en al joelend jouw richting uitkomt. niet wijs dus.

Wél wijs, is op de arm van pa of ma zitten. Mooi overzicht enzo,  maar super lastig voor ma en pa. De hele tijd een sixpack melk op je ene arm, ik verzeker het je,  je voelt het na een tijdje.

De draagdoek dan maar. Anna zit hoog en heeft overzicht. Ze zit dicht bij ons en voelt zich op haar gemak. Soms zelfs zo op haar gemak dat ze in slaap valt. Wij heben onze armen vrij en als je Anna zo knoopt dat ze erg hoog zit en heel dicht bij je, voel je bijna niet dat je ze draagt.

dsc_3208

Draagdoek

Tot voor enkele dagen knoopten we Anna steeds op dezelfde manier in de draagdoek; met haar gezichtje naar ons en met haar beentjes opgetrokken als een kikkertje.

Toen ik maandag naar de winkel ging, besloot in het eens op een andere manier te doen. Vanaf 2,5 à 3 maanden mag ze met haar beentjes los zitten.  Ze vond het tof en heeft zelfs zitten babbelen en lachen terwijl ik aan het wandelen was. Tegen dat ik terug thuis kwam, was ze in slaap gevallen. Goedgekeurd dus.

dsc_2227