Tricot slen

Toen Anna enkele weken oud was, gebruikten we voor het eerst de tricot slen. Als een klein kikkertje zat ze zich bij ons terwijl we toertjes rond de livingtafel wandelden.

Later probeerden we het buik aan buik, met de beentjes eruit. Een zalige houding; net één blijvend durende omhelzing.

Toen haar rugje wat steviger werd, stapten we ook enkele keren rond met haar gezichtje naar voren.

En vorig weekend probeerden we iets nieuws; op de rug (met hulp). Het was erg lang geleden dat ik de tricot slen had bovengehaad. De ring sling neemt immers veel minder plaats in en is veel sneller aan en uit. Ik moet toegeven; het was een aangename herontdekking. Omdat je de schouderdelen erg breed kan maken en omdat het echt tricot is, voelde ik niks snijden of snellen. Anna vond het ook leuk. Ze kriebelde in mijn nek en we lachten.

Advertenties

Een gedachte over “Tricot slen

  1. Daar kijk ik echt naar uit: naar de momenten met de draagdoeken en mijn toekomstig(e) kindertje(s)*. Ik vond dat echt leuk, de keren wanneer Anna aan mij hing. En zo handig!

    *hangt af van hoe ik het bevallingsverhaal ga beleven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s