Schuif

We hebben sinds vorig jaar een nieuwe keuken. Met nieuwe kasten, greeploos, wit, prachtig.
Maar niet poepschuiverproof. Seppe boy had al snel door dat een duwtje tegen de kast resulteerde in een openspringende kastdeur.
Ik hoorde al eens glas sneuvelen en kon nog net beletten dat hij het kapotte wijnglas aan zijn lippen zette.
Als ik in de keuken ben, wordt hij consequent aan “zijn” schuif gezet. Vol bekers, diepvriespotten, plastieken deksels, waar hij naar hartenlust mee kan kloppen, gooien en smijten.
DSC_6542

Chicken pox

DSC_6481Dat zijn echt vuile beesten, die windenpokken. Ge stipt meer dan 200 pokken aan met wit spul, ge laat het kind niet krabben (niet doen, liefje, niet krabben, allez, probeer eraf te blijven,…), en dan houdt ze 1 echt litteken over aan die vuile pokken. Knal op haar voorhoofd, op dat gave gezichtje.
Zij vindt het eigenlijk wel leuk, nu heeft ze ook zo’n littekentje op haar voorhoofd, net zoals mama. :-)

 

 

Gekke bekken

Spontane foto’s van een 5-jarige maken…slaagt u daar in?
Anna heeft een soortement poseeruitdrukking. Op haar gezicht komt dan een soort van glimlach en ik denk dat ze zich op dat moment een Disneyprinses waant.
Andere keren kan ik per toeval de echte, dagdagelijkse Anna vastleggen. En nog andere keren is het gewoon gekkebekkentijd :-)

DSC_6915

DSC_6916

Sex

Mama, wat wil sex zeggen.
Tijd winnen…waar heb je dat gehoord?
Op tv, bij spiderman.
Hè? Ik moet haar beter in de gaten houden…zucht…euh…dat is als 2 grote mensen elkaar een knuffel geven in hun blootje.
Fier op mezelf omdat ik iets zei dat nog wel mooi klinkt
Mama?
Ja, liefje.
Maar dat wil ook zeggen “zes, hé.”
Verdwaasde blik…besef…ik heb hier eigenlijk iets uitgelegd dat niet had gehoeven!
Ah, six! Ja, dat willen zeggen “zes”.

En begin nu niet over “waar zat gij met uw gedachten, hé”
Ik durf wedden dat ge zoudt geantwoord hebben “ik zal u dat later ne keer uitleggen, kind”
Of niet?

Seppe

Anders dan bij Anna wisten we deze keer wél dat Seppe een jongen zou zijn.
Een hele poos geleden, ik moet zo’n 16 weken zwanger zijn geweest, ging ik naar de huisarts. Ze vroeg – om mij plezier te doen- of ze eens naar de harttonen van de baby moest luisteren. Graag, dat is altijd wel wijs om te horen, zeker omdat ik toen nog geen baby voelde bewegen. En maar zoeken, en niks horen. En nog eens proberen. Tot ze zei “dit is niet normaal, je moet naar de spoed”. Ik sloeg eerst alle kleuren uit en vond al snel mijn koelbloedigheid. Het lief werd opgetrommeld en wij naar Maria Middelares. Geen gynaecoloog te bespeuren en doorverwezen naar een privépraktijk. Met een overvolle wachtzaal. Ik liep zowat de muren op. Gelukkig mochten we ertussen. De gynaecoloog deed een echo en zag een baby bewegen en hoorde een hartje kloppen. Ik begon te bleiten van colère en opluchting. Toen ze plots vroeg of we het geslacht wilde weten, riep ik “JA!”. Dat het lief geen inspraak had en de 4jarige dochter erbij zat, kon me op dat moment echt niet schelen.
Een jongen dus.
Wat Anna dan weer de reactie ontlokte “Neen, ik wil geen broer. Neen, ik wil een zus. Echt, ik wil een zus.” De sfeer zat weer ok :-)

Onze meisjesnaam, Alice, mochten we opbergen. Ik begon te zoeken naar namen en mailde lijstjes door naar mijn lief.
Cas werd al gauw afgeschreven. “Hahaha, dan kunnen ze later zeggen “van het Casje naar de muur”. (Okay, dan)
Evenals Otis “Dat is een merk van liften”. (Jaja, komt gij anders ne keer met een voorstel)
Ik mailde “Sig, Stig, Sep”.
“Sep”, antwoorde hij, “maar nog beter Seppe”.

DSC_3991

deze foto werd exact een jaar geleden genomen.