Weekmenu

Ik maak mijn weekmenu en bijpassende boodschappenlijst.
Zij die nu 7 is, vraagt mij ook een briefje, voor háár weekmenu.

image

Advertenties

Het krabberken

image

Ik kwam dit voorwerp tegen op een tweedehandsbeurs voor kindergerief. Er volgde een flash back van jewelste, zo’n 30 jaar terug. Dat ding was gewoon “het krabberken”!
Als beginnend etertje had ik een metalen bestekje, een lepel die met opzet scheef stond en een krabberken. Met de lepel kon ik als linkshandige niet veel doen, het was zelf redelijk onmogelijk met een lepel die naar buiten is gekromd te eten. Het krabberken, daar heb ik jaren deugd van gehad. Dit ding hielp mij om eten op mijn lepel en later mijn vork te scheppen. Een beetje zoals wij, volwassenen, met ons mes doen.
Ik denk dat mijn broer het ook nog moet gebruikt hebben, maar mijn zus van 5 jaar jonger kende het niet.
Ik kon het echt niet laten liggen en nu hebben we ons eigen krabberken.

Eten met je handen

image

image

Wij, geciviliseerde volwassenen, zijn het afgeleerd om met onze handen te eten. Frieten en ribbekes tel ik voor het gemak niet mee. Maar beginnende etertjes kijken maar vreemd naar een lepel en een vork. Sinds ik ergens las dat kinderen die met hun handen mogen eten, later intelligenter zijn, laat ik het gebeuren. Als ik hem soms bezie, gaat dat later ne wreed slimme kerel worden :-)
Seppe begint zijn kaasjes met een lepel, maar ergens halverwege genieten zijn handjes de voorkeur.

Lasagne

image

“No”, zei hij en gaf zijn bord aan mij. Mijn lasagne werd duidelijk gesmaakt.
’s Morgens eet hij amper. Ik probeerde boterhammen met choco, confituur, smeerkaas, plattekaas, babypapjes, maar hij wil niet. Na enkele happen, vliegt de beker of het bord ergens in de lucht of in het bord van zijn zus.
Maar de lunch, het vieruurtje, het diner, dat gaat vlot binnen.

Fini

image

Goh, opnieuw een tijdperk afgesloten. Aan 13 maanden was ik de borstjesmelk eigenlijk al wat moe. Sosms was het een klein gevecht om Seppe te doen drinken. Die speelde liever in dat grote bed als hij rond 19u eigenlijk moest drinken voor het slapengaan. Maar dan zouden we aan 13,5 maand op reis gaan en drinken bij mama is ’s nachts in een tent nog altijd handiger dan uit je tent komen en buiten aan een gasvuurtje een fles opwarmen. Ik deed voort, dus.
De avonddrinksessie doen we niet meer. Maar ’s nachts is Seppe welkom om bij te tanken.
Kolven is voorgoed verleden tijd. Bij Anna deed ik dat nooit. Ik was toch zeker geen koebeest, zeker!
Bij Seppe wel, en toen vond ik het leuk om te zien hoeveel melk er was en hoe ze er uitzag. Het lief vond het maar niks. Mijn zus ook niet. Toen ik haar een potje melk toonde, zei ze :”je zou mij net zo goed een potje pis kunnen tonen, eikes, zo vies”.
Seppe kreeg 4 maanden voltijds bv, en daarna 3 à 4 keer per etmaal. Tot nu, zijn 14,5 mnd, 1 keer, of soms niet.
Bijna gedaan dus.

Mmmmelk

Heel leuk dat het terug lukt.
Heel erg pijnlijk in het begin.
Heel heel dikke borsten op dag 3.
Heel veel dorst als het buiten 32 graden is. Hij dan.
Heel makkelijk, altijd melk bij.
Heel flexibel, overal al eten gegeven; wachtzaal, klooster, bed, auto, terras, restaurant, bad,…
Heel erg blij dat hij al eens 6u durft tussen te laten ’s nachts.

image