Ik heb geen naaimachine, ik heb een zus (*)

(*) vrij naar Kerygma.

En wat voor een zus. Eentje die niet alleen prachtige creaties maakt voor zichzelf. Het lef! De kleuren! De originaliteit!

Eentje die haar metekiendje verwent met de mooiste kleedjes van de hele wereld!

Mijmeringen over snit en naad

Bedenkingen:

Als kind vond ik het het ronduit schaamtelijk om in een pull rond te lopen die mijn moeder had gebreid. Was ik blij dat ze niet wilde/kon naaien, dat was zo mogelijk nog schaamtelijker, zelfgemaakte kleren.

Een jaar geleden had ik nog nooit van het Stoffenspectakel gehoord.

De naailessen in het volwassenenonderwijs zijn compleet volzet, al maanden vooraf.

Mijn mama wil graag haar breitechniek bijschaven. De lessen in Aalter (= den buiten) zijn afgelast wegens te weinig geïnteresseerden, de lessen in Gent (= stad) zijn volzet.

Naaien en breien en haken is hipper dan ooit. Zullen onze kinderen het ook schaamtelijk vinden? Moeten we wachten tot onze dochters kinderen hebben die het dan weer hip zullen vinden?

Mijn volgend postje: een fotoverslag live vanop het stoffenspectakel in Gent.