Taal bis

Ik schreef al eens eerder of hoe wonderlijk ik de taalontwikkeling van een kind wel vind. En kijk, ik heb weer met open mond (en oren) zitten kijken (en luisteren) naar Anna.

  • Ze praat tegenwoordig in zinnen. Geen woordzinnen, maar zinnen met een onderwerp, werkwoord, en nog iets.
  • Als ze iets vraagt, komt er een “appebief” na.
  • Ze luistert als we haar iets uitleggen, je ziet haar kopje werken en soms vraagt ze extra uitleg of zegt ze ons na, alsof ze nog even wil bevestigen. Ah, en ik vind het super om zaken bevattelijk proberen uit te leggen. Iets min of meer ingewikkeld uitleggen in woorden die zij kent, in korte zinnen. De blik van Anna die echt luistert en de glinstering als ze je begrijpt. Fantastisch!
  • Ze vangt flarden gesprekken tussen haar ouders op, zegt dan iets na dat dan totaal uit de context is gerukt en daardoor ontzettend lollig is.
  • Ze is gestart met echt grappige uitspraken, zoals ze ongetwijfeld nog heel veel zullen volgen. Je kan er enkele terugvinden op de Wablief-pagina van deze blog.
Advertenties

Gedichtendag vandaag

Mats

je zadelt mijn rug en sterk
rijden we een nieuwe ochtend in

meesterlijk, vanuit de hoogte, kies je
het golvend landschap voor je dag

jij, de uitvinder van de kleine glimlach
en van de ernst, als je waakt over onze vissen

in bad warmen we samen het water
en geven het aan kapiteins en matrozen

een lied en het schoonschrift word je,
ik de plek om stem en papieren te bewaren

je bent de tekening en het krijt
meer dan ik uit mij verwachtte

mijn voorraad ben je elke dag
je houdt mij op de wereld

vandaag gelezen op een poster in de bieb.

uit Roel Richelieu Van Londersele, “Tot zij de wijn is”, p.50, Atlas

Woorden

Des te minder woorden hier online verschijnen, des te meer woorden zegt onze dochter tegenwoordig.

Volgens het blad van de gezinsbond zou ze ondertussen aan 50 woorden moeten zitten. Ze haalt het ruimschoots.  Het is echt fascinerend om die woordenschat te zien evolueren.

  • Een negatie in een zin, is iets moeilijks. Anna gebruikt nog niet het woord “geen”, maar ze kan bv wel duidelijk maken dat ze geen melk meer wil: “Anna neen melk”.
  • Als ik zeg: “Oma is de mama van mama.” , dan kijkt ze maar raar om dan wel 10 keer na elkaar te zeggen “mamaomaomamama oma mama mama oma oma”
  • Ze weet dat haar mama en zijzelf een finneke hebben en dat de papa een pimo heeft. Pimo vinden wij een hilarisch woord.

Ontwikkeling der woordenschat

Daar waar Anna vorige vakantie serieuze sprongen maakte op motorisch vlak (zelf zitten in juli 2009 en kruipen in augustus 2009), heeft ze dit jaar megasprongen gemaakt op verbaal vlak.

Ze babbelde al en zong al, maar nu zijn het heuse twee en driewoordzinnetjes.

Enkele voorbeelden:

Papa foon belle? => Mama, hier, pak de telefoon en bel papa op

Oma auto uisje? => Gaat oma met de auto naar huis?

Mama tasje thee? => Mama, wil jij een tasje thee? (er wordt hier wat thee afgedronken en ik moet eerst blazen want het is te warm)

Ze verstaat ook goed waar het om gaat.

Ik kom thuis met nieuwe kleertjes en toon ze. Direct zegt ze: “Anna kleertjes passe?”

Of ze zegt ons na: Stress! of Mooi!

Ooit las ik ergens dat kinderen 1 groot avontuur zijn, en daar is geen woord van gelogen. Het is elke dag opnieuw verrassend en leerrijk. Ik vond het de max als ze aan 6 weken naar me lachte, nadien toen ze als 1ste woord “lichtje” zei, vervolgens toen ze mama zei en nu, nu ze gewoon haar eigen woorden en zinnen zegt. Fantastisch!