Pasen

Kijk naar dat tootje. Mijn pas-uit-bed mannetje. “EITJE, mama, EITJE!”

Het zoeken naar de eitjes, was nog wat te vroeg, maar nu ze allemaal in een mandje zitten, weet hij verduiveld goed waar hij moet zijn.

DSC_0107

Advertenties

Nog choco

Ik ben het moeten gaan opzoeken, maar ooit, in een ver verleden, at Anna ’s morgen boterhammen met confituur. We hebben haar 1 keer laten proeven van choco toen ze anderhalf jaar oud was en vanaf toen is het om zeep. Elke morgen eet het kind 1, 2, 3 of soms 4 boterhammen met choco. Ze durft er op andere momenten ook naar vragen, maar dan luidt het kort:”Alleen ’s morgens”. En ik ga ze haar echt niet afpakken, die ochtendlijke bokes met choco.

 

 

DSC_3032

DSC_3033

DSC_3039

Anna is drie

3/11/11. De dag dat Anna drie jaar werd. De eerste verjaardag die ze beseft en waar ze naar uitkeek. De eerste verjaardag dat ik vooral aan het “nu” moest denken en aan Anna en niet zozeer aan de weeën, de bevalling, de roze wolk.

Een kinderhand is gauw gevuld, dat schreef Kruimels ook al. Ballonnen aan haar stoel, een kadootje, chocomelk bij het ontbijt ipv gewone melk.

 

Later volgt meer.

Er is voor alles nen eerste keer, hé.

In de reeks “De eerste keer”, vandaag: Anna geeft haar ontbijt over in een winkelkar van de Colruyt.

En neen, niet bij het begin van de boodschappen, neen, toen we bijna gingen aanschuiven aan de kassa.

En neen, ik had niet met het kind rondgeraced (of is het rondgereest), we hadden gewoon rustig rondgereden.

En neen, ik had ze tijdens het winkelen niet volgepropt met gratis proevertjes (vandaag in Colruyt Gent: zoete chips, provençaalse pens en appelsien)

En ja, het stonk verschrikkelijk.

En ja, de kassaman trok een beetje een groen gezicht.

En ja, ik ook.

Nog choco!

Anna’s ontbijt bestond tot nu toe uit een boterhammetje met confituur en smeerboter, af en toe een plattekaasje en een fles melk. De confituur is soms aardbeien, rode vruchten, abricozen, kersen,… Dat plattekaasje mag eigenlijk niet van de kinderarts van Kind en Gezin (…”mevrouw, weet u dat daar evenveel eiwitten inzitten als in een biefstuk van 200gr??!…”), maar daar lap ik dus mijn laars aan omdat Anna dat superlekker vindt en ik er haar ook maar eentje geef en geen 7 ofzo. En die melk is gewone volle melk, geen gedoe meer met poeder en maatschepjes voor ons.

Choco daar hadden we ons nog niet aangewaagd…tot gisterenochtend. Anna zag mij een boterham met choco eten en liet duidelijk merken dat ze haar boterham met kersenconfituur oninteressant vond en de mijne plots heel interessant.

Die voorliefde voor chocola, van wie zou ze die hebben? Zo vader, zo dochter?