Kort

image

Haar lange lokken werden minder lange lokken.
We waren beiden dat lange haar wat beu.
Het was een strijd om het te wassen, een nog grotere strijd om het te kammen. Ik haalde al een tangle teezer in huis, antiklitspray, ze sliep standaard met een vlecht en haar haar mocht nooit loshangen omdat er anders knopen in kwamen. Pfffff.
We spraken af dat na de communie de schaar er zou ingezet worden.
Kapper Carine knipte er voorzichtig een staart van 22 cm af. Die bewaarden we en sturen we binnenkort op voor de actie Geefomhaar.
Van Anna’s paardestaart wordt een pruik gemaakt voor dames die na chemo hun haar verliezen. Kanker is een vreselijke ziekte. Fysiek is het afzien door pijn, chemo en bijwerkingen van andere medicatie. Maar mentaal is het minstens even zwaar. Als we een klein beetje kunnen doen zodat die dames zich toch een beetje dame voelen, doen we dat graag.

Toen ik haar vertelde dat we de staart aan iemand gingen geven die niet veel haar meer had, vroeg ze “voor papa dan?” :-)

Advertenties

Kapper Carine

image

Het kind was nog geen 15 maanden, maar zat al voor de 2de keer in de stoel bij de coiffeur. Kapper Carine kent zowat elk kindje uit de buurt. Ze is geweldig. Ze neemt tijd, maakt grapjes, praat op kindermaat tegen haar kleine klantjes.

Kapper: vervolg

Op een mooie vrijdagochtend trokken de dochter en ik naar de coiffeur. Geen speciale kinderkapper, maar gewoon de kapper waar ik al jaren ga; Wakko.

Ik had haar vooraf al verteld: “De kapper, die knipt de haartjes van de mensen. De kapper heeft een grote schaar en die kan heel goed knippen. Die gaat jouw haartjes ook knippen en van jou een heel mooi meisje maken. Ik ga mijn haartjes ook laten knippen, net zoals jij. Dan gaan wij alletwee mooie meisjes zijn”.

Anna kwam binnen en ik deed haar jasje uit. We mochten nog even wachten en ik legde haar uit dat ze in de speciale stoel mocht zitten, ik toonde de kapper, en vertelde nog eens het mooie-meisje-verhaal.

Een kapster-stagiaire zou zich over Anna ontfermen en ik werd onder handen genomen door de kapper zelf. Ze keek even raar toen ze een cape rond haar hals kreeg, maar toen ze zag dat ik er ook een kreeg, was ze gerustgesteld. Ons juffrouwtje heeft de rest van de tijd muisstil gezeten.

Fier dat ik was! Van mij kreeg ze een dikke knuffel en van de kapper en snoep (die ze direct weer uitspuwde, waarna ze een speculoosje kreeg dat ze wel luste).

En ja, de krulletjes waren even weg, maar na een badje ’s avonds waren ze er weer allemaal. :-)