Woordenschat

Je hebt kindjes die snel zijn op motorisch vlak en je hebt kindjes die verbaal rapper zijn.

Ik heb zo’n vaag vermoeden dat Anna van die eerste soort is. Stappen deed ze alleen vanaf haar eerste verjaardag ongeveer. Klimmen en klauteren is haar leven.

Op woordjes moesten we dus iets langer wachten. Ze begon met “ichtje” ergens voor de kerstperiode.

Sinds enkele weken komen er hele verhalen uit haar mondje, helaas pindakaas, voor ons quasi onverstaanbaar.

Wat verstaan we wel?

  • ba: bal
  • papa: ouder van het mannelijke geslacht
  • mama: jawel, ze zegt intussen ook mama en ik vermoed dat ze mij daarmee bedoelt
  • opa: opa
  • owa: oma (zietzie, die “m” is iets moeilijks)
  • tia: schommelen in de hangmat
  • eutjetoe: deurtje toe, het kind doet graag deuren toe. Ik heb dat haar maar een beetje geleerd. :-)
  • tuut: tuut

Voor de rest kan ze zowat de hele kinderboerderij imiteren: de koe (beu), het varken (rrrrr), kip (pok pok pok), ezel (a-i of i-a), poes (mauw).

Ze laat ook duidelijk merken dat ze dingen begrijpt, maar uitspreken zit er voolopig niet in. Ze heeft tijd, natuurlijk. Maar ik ben wel al benieuwd.

Vertellen en verstaan

Heel veel vertelt ons meisje nog niet.

Ze wijst naar de lamp en zegt: “Ichtje“.  Al maanden doet ze dat en het fenomeen kende een piek tijdens de kerstperiode.

Sinds een week of twee, is het vooral “Papa“. Fonetisch is het zoiets als [puppa]. Ze zegt het ’s morgens als ze beneden komt en aan de deur van de gang gaat staan. Ze zegt het als mijn gsm rinkelt  ‘ savonds en, jawel, haar papa me belt. Ze zegt het als ze wakker wordt na haar middagtukje en we door het raam naar papa gluren die in de tuin aan het werken is. Ze zegt het midden van de nacht als je haar na veel gekrijs dan toch eens uitzonderlijk in het grote bed legt en ze haar papa opmerkt.

Heel af en toe piept ze “Mama“. De meest memorabele “mama” piepte ze vorige week in bad. Ze kroop op mijn schoot, vleide zich dicht tegen me aan en zei zachtjes: “Mama”.

Boeba“, als ze naar die gekke clowm mag kijken.

Maar verstaan en begrijpen, dat gaat al veeeeel vlotter.

Als ik vraag: “Gaan we een wasje doen? Gaan we naar de badkamer?”, zegt ze “Ja” en wandelt ze naar de deur. Als ik een kusje vraag, biedt ze haar wang aan. Als ik haar de toegevouwde vuile pamper geef, gaat zij hem in de vuilbak gooien. Als we enthousiast vragen: “Hoe groot gaat Anna worden?” zwaait ze met een nog groter enthousiasme haar armen in de lucht.  Ze gaat zelf haar boekjes halen en wijst me zonder probleem de rups aan. Ze komt haar schoentjes brengen als ik zeg dat we op stap gaan. Als ik vraag wat d ekoe doet, zegt ze boe.

Ze kan iets nieuw!

Als ik haar vraag: “Waar is je buikje?”, begint ze te pulken aan haar buik.

Als ik haar vraag: “Waar is je neusje?“, steekt ze haar wijsvingertje in haar neus.

Als ik haar vraag: “Waar is je mondje?“, wijst ze naar haar mond.

Als ik haar vraag: “Waar zijn je haartjes?”, wrijft ze over haar bol.

Als ik haar vraag: “Waar is je achillespees?“, kijkt ze me verward aan. :-)