Sinterklaas

Veel vragen, heb ik, rond dat hele Sinterklaasgebeuren…

Ze weet echt nog bijna niks. Waar begin je? Man uit Spanje, boot, paard, helper piet, paard, brave kindjes=kado, stoute kindjes=zak zwarte piet,…

Hoe zorg ik ervoor dat ze niet té bang is van die pieten? ’t Is natuurlijk wel handig om te kunnen zeggen als ze stout is.

Als ik vertel van de kadootjes die langs de schouw komen, gaat ze toch ook wel zien dat onze schouw toe is? Er is geen gat in, toegeplamuurd. Of ziet een tweejarige dat niet?

Ze is nog maar jarig geweest en heeft eigenlijk meer dan speelgoed genoeg. Geven jullie veel? Of telt het gebaar?

Kennen jullie een tof Sinterklaasboek?

Wanneer zet ik haar schoentje? Vanavond? Want morgen komt de Sint op mijn werk. Of 2 december, want dan komt hij in de Kreisj? Of 5 december want dan komt hij hier?

Zijn er ouders die heel bewust niet meedoen aan die eerste Grote Kinderleugen?

Of peis ik gewoon teveel na? :-)

Advertisements

7 gedachtes over “Sinterklaas

  1. Haha. Wacht maar. Over een paar jaar hoef je zelf niet meer na te denken, dan zet ze gewoon zelf haar schoen, met enorme verlanglijst erin!

  2. Vorig jaar (Aukje was net 2 jaar) hebben wij nog niet meegedaan met het hele Sint-gebeuren, dit jaar (school) lukt dat niet meer echt. Wij hebben er voor gekozen om de sint te laten komen op het moment dat wij naar de sint gaan van de volleybal.

    Ik heb ergens gelezen dat je zelf niet te veel moet vertellen, enkel antwoorden op de vragen die de kinderen stellen. Zij vragen meestal niet hoe die cadeautjes er geraakt zijn, ze zijn gewoon blij dat die er staan. Gewoon zeggen: de sint heeft die gebracht. Ik laat je weten of het bij ons gewerkt heeft!

  3. Herkenbare vragen alleszins.

    Ik heb één keer geïnsinueerd dat Zwarte Piet meestal een zak draagt om de stoute kindjes in te steken. Toen zag ik Marie haar gezicht: compleet verrast en verschrikt, en heb ik gezegd dat dat maar een grapje is en dat er in die zak alleen kadootjes zitten. Ik heb ook liever dat ze Zwarte Piet grappig vinden dan eng… En het is toch een luguber verhaal dat van die zak en stoute kindjes…

    Voor de rest: we hebben geen schouw en geen stoof, de Sint en Piet komen langs de achterdeur en ze krijgen alle deuren open. Nora en Marie zijn nog jong genoeg om met heel kleine dingen al blij te zijn. De verrassing, het zetten van de schoen, het voorbereiden en de spanning zijn eigenlijk indrukwekkender dan het kadootje dat ze krijgen. Vorig jaar kregen ze een gezamenlijk keukentje. Dit jaar zal het een gezamenlijk poppenhuis zijn.

    Wij hebben de dvd van ‘Dag Sinterklaas’ met Bart Peeters en Hugo Mathysen. Zijn ze gek op.

    En hier komt de Sint in de nacht van 4 op 5 december dit jaar. Ook al komt hij op school vroeger. Maar daar stellen ze zich nog niet veel vragen over. Er hangt hier een kalender waarop ze de komst van de Sint kunnen aftellen.

    En als je één keer het enthousiasme en de spanning op Anna’s gezichtje zal zien, zowel bij het voorbereiden als bij het ontdekken van de kadootjes enzo, ben je verloren en ga je er zelf naar uitkijken ;)

  4. Dat er geen gat in de schouw zit is voor kinderen geen enkel probleem. Ze geloven zelfs dat Sint via de centrale verwarming kan komen.

  5. niet over nadenken, nele, gewoon meespelen,
    wat was er leuker vroeger dan wakker te worden in een oase van snoep en speelgoed…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s