Lente

Mijn eerste paar zomerschoenen zijn gekocht, de eerste werken in de tuin zijn gebeurd, de zon schijnt vollenbak en om het lentegevoel compleet te maken, kocht ik mijn eerste tête-à-tête.

Breien, breidege, gebreeën

Ik sla echt in de knoop als ik het werkwoord “breien” moet vervoegen. Niet dat ik dat zo vaak moet vervoegen, maar meestal gebruik ik dat woord in het dialect en dan is het simpel; ik brei, ‘k è g’breejen, z’ eet da gebreejen, enz…

Soit. Anna heeft heeft het geluk van een oma (mijn ma) en een meterken (mijn oma) te hebben die goed kunnen breien.

Hier showt ons model vervolgens:

  • Beenverwarmers. Aan te raden op koude bijna-lentedagen. Om op het terras mee rond te crossen of om in een draagdoek te hangen bij uw moeder. Gegarandeerd warme benen. Gebreejen door meterken volgens een handleiding van Mme ZsaZsa.
  • Een muts. Gemaakt door de oma en afgewerkt door de papa, die er persé een pompon op wilde.
  • Een sjaal. Assorti met de muts. Het enige stuk uit de collectie dat ik zelf ook nog wel zou kunnen maken.
  • Wantjes aan een gehaakt koordje. Gemaakt door het meterken.

 

Merci, ma en meter!

Nog choco!

Anna’s ontbijt bestond tot nu toe uit een boterhammetje met confituur en smeerboter, af en toe een plattekaasje en een fles melk. De confituur is soms aardbeien, rode vruchten, abricozen, kersen,… Dat plattekaasje mag eigenlijk niet van de kinderarts van Kind en Gezin (…”mevrouw, weet u dat daar evenveel eiwitten inzitten als in een biefstuk van 200gr??!…”), maar daar lap ik dus mijn laars aan omdat Anna dat superlekker vindt en ik er haar ook maar eentje geef en geen 7 ofzo. En die melk is gewone volle melk, geen gedoe meer met poeder en maatschepjes voor ons.

Choco daar hadden we ons nog niet aangewaagd…tot gisterenochtend. Anna zag mij een boterham met choco eten en liet duidelijk merken dat ze haar boterham met kersenconfituur oninteressant vond en de mijne plots heel interessant.

Die voorliefde voor chocola, van wie zou ze die hebben? Zo vader, zo dochter?

Winter

Soms zou ik haar willen zijn. Als de temperatuur buiten amper boven het vriespunt klimt, verlaat ze ingeduffeld, ingepakt het huis. Een warme muts met binnenin zachte fleece, een sjaaltje door oma gebreid, een buggy waardoor je niet zelf moet stappen, een dikke fleecezak waarin ze bijna helemaal verdwijnt en een warm kersenpitje aan haar voeten.

Zou u soms niet willen ruilen?

Ouderschapsverlof

Joehoe! Ik werk vanaf vandaag 4/5de. Voortaan begint mijn weekend op donderdagavond. Terwijl iedereen er op vrijdagmorgen op tijd uitmoet, draai ik me nog eens om of haal ik mijn dochter bij me in bed. We beginnen rustig aan onze dag en we genieten.

 Jaja, ook kuisen en boodschappen en strijken en klussen staan op het programma, maar zo erg is dat nu ook weer niet.

Man, ik heb hier naar uitgekeken!