Ziek

Het kind heeft haar eerste kinderziekte beet. Vandeneerste keer de zesde ziekte. Qué? Jawel, de zesde ziekte. Of de driedaagse koorts. Eerste drie dagen hoge koorts, dan uitslag en gedaan. Ze is huilerig, hangerig, slap en is haar gevoel voor humor kwijt. Enkel toen gisterenavond haar papa thuiskwam, kon er een klein lachje vanaf.

Als kleine peuter deed ik ooit eens stuipen en dat voorval was tot dan toe het ernstigste voorval met één van ons. (Broer viel later nog eens met zijn hoofd op de salontafel en moest gehecht worden en zus trok zich ooit eens recht aan een brandende kachel.) Sinds het stuipenvoorval sliep mijn vader nooit meer echt goed, maar “waakte” hij. Ogen wegdraaien, schudden en beven, ’t was geen schoon zicht. Paniek want nog geen telefoon ergens in de vroege jaren ’80. Ziekenhuis, etc. De kinderarts zei me eergisteren dat Anna meer kans om dat ook te krijgen omdat ik dat ooit voorhad. Nice. Toen de crecheverantwoordelijke mij ook nog eens opbelde in de late namiddag om te zeggen dat ze de koorts niet naar beneneden kregen en dat ze bang was voor stuipen, was ik helemaal ongerust. Wil iedereen duimen dat deze kelk aan ons voorbij gaat?

Wat is dat toch met die namen van kinderziekten? Vroeger had je rooienond. Of de bof, windpokken en valse kroep. Occationeels eens mazelen. Tegenwoordig zijn er vijfde en zesde ziektes, rotavirussen en andere rare beesten.

Een belangrijk en niet te onderschatten neveneffect van een kinderziekte is het accute en allesoverheersende slaaptekort van kind EN OUDERS. Man, de nacht van dinsdag op woensdag is ze ergens tegen 2.30 in slaap gesukkeld en de vijf lange uren tevoren hebben we tuutjes ingestoken, pampers ververst,  rondgelopen, over haar bol geaaid en tegen mekaar gezegd “nu is het aan u” en “gaan we een flesje proberen”. Pffff. Deze nacht dacht ik voorbereid te zijn. ik ben om half negen gaan slapen. Wie me kent, weet dat dit voor mij eigenlijk nog namiddag is :-). Naar mijn gevoel ging het beter, eens wakker tegen 22u, 23.45u en rond 2.55u. Ik had er niet de minste moeite mee om de eerste weken van haar leven ’s nachts tetjesmelk te geven. Ze sliep goed, werd even wakker om te eten (op een vast tijdstip) en sliep weer. Het onvoorspelbare van die ziekte-nachten, maakt het lastig.

Maar het duurt maar drie dagen, dus tegen het weekend is alles achter de rug.

Advertisements

Een gedachte over “Ziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s